Robert Altman, jedan od najvećih filmaša u povijesti filma, rođen je 20.02.1925. u Kansas Cityju kojemu će 1996. posvetiti istoimeni film. U doticaj s filmom dolazi još davne 1951. snimajući namjenski sportski, dokumentarni film Modern Football. Šest godina kasnije, 1957., režira The Deliquents, igrano-dokumentarnu dramu o maloljetničkoj delikvenciji. Te iste godine u suradnji s Georg W. Georgom snima biografski dokumentarni film o legendarnom mladom superstaru. Sve do 1969. režira za televiziju, radi na epizodama popularnih serija među kojima i na glasovitom serijalu Bonanza.
Godine 1969. ponovo se vraća na velika platna filmom That Cold Day in the Park. Nakon toga slijedi niz nezaboravnih filmova koji će mu priskrbiti titulu jednog od najvećih filmskih inovatora Hollywooda. Upravo je M.A.S.H. iz te 1970. bio ključni film u njegovoj prebogatoj karijeri. Osvojio je prvu od svojih ukupno 5 nepotvrđenih nominacija za Oscara, ali i Zlatnu palmu u Cannesu. U filmovima Brewster McCloud (1970), izvrsnim anti-westernom McCabe & Mrs. Miller (1971), Images (1972), The Long Goodbye (1973), Thieves Like Us (1974) i Nashville (1975) Altman se nastavlja poigravati raznim žanrovima. Umjesto da se drži zacrtanih i strogih pravila arhitekture pojedinih žanrova on ih razgrađuje, dekonstruira i ruši nastale mitove.
Njegov rad odlikuje prije svega realizam i mozaična struktura gdje on bez problema orkestrira gomilom likova i fabula. Vremenom se razvija u jednog od vodećih kritičara američkog načina života prikazujući zapravo onu njegovu drugu, tamnu stranu. Još jednom se poigrava westernom u filmu Buffalo Bill and the Indians, or Sitting Bull’s History Lesson (1976), snima izvrsnu dramu 3 Women godinu dana kasnije, A Wedding (1978), komediju A Perfect Couple (1979) te Helath i Popeye (1980).
Iz osmadesetih vrijedi izdvojiti Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean (1982), Secret Honor (1984) i Fool for Love (1985) nastao po scenariju Sama Sheparda. Godine 1990. režira Vincent & Theo, priču o slavnom nizozemskom slikaru Vincentu Van Goghu i njegovom bratu te raskrinkava Hollywood filmom The Player (1992). Godine 1993. snima Short Cuts, po meni njegov najbolji film, kojeg radi po pričama i pjesmama velikog Raymonda Carvera gdje u svom prepoznatljivom stilu isprepleće sudbine dvadesetak likova. Short Cuts su ne samo posveta velikom Carveru nego i pravi sveamerički egzistencijalistički ep.
Uslijedio je osporavani Prêt-à-Porter (1994), Kansas City (1996), Cookie’s Fortune (1999) i Dr T. and the Women (2000). Novo stoljeće otvara Gosford Parkom (2001) nakon čega je snimio još dva filma i to The Company (2003) i ovogodišnji A Prairie Home Companion.
Oscarom za životno djelo ispravljena je donekle dugogodišnja nepravda Akademije prema jednom istinskom i velikom filmašu. Snimao je ubitačnim ritmom od 1-2 fima godišnje, Robert Altman je umro 20.11.2006. u 82. godini života.